از بین همه قفس هایی که آدم ها دور دیگری می کشند، من قفس محبت را تنگ ترین، و در عین حال محکم ترین می دانم. فرار کردن از هر قفس دیگری خیلی سخت نیست. کافی است مشت هایت را گره کنی و فریاد بزنی که نمی توانند با من این کار را بکنند. با قفس محبت اما نمی شود این کار را کرد. نمی توانی مشت هایت را گره کنی و فریاد بزنی: نمی توانی دوستم داشته باشی. عاشق ها اجازه نمی گیرند. ناخواسته عاشق می شوند و ناخواسته به زنجیرت می کشند و در قفست می کنند؛ بعد هر چه دست و پا بزنی دیگر خیلی دیر است. راه رفته را سخت می شود برگشت .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر