آدم ها اشتباه می کنند و اشتباه ها گران تمام می شوند. تا اینجا را می شود فهمید و حتی بخشید. اما چیزی را که نمی شود فهمید یا بخشید این است که آدم ها اشتباه ها را تکرار می کنند. جایی خواندم که حقیقت یکی است که در هر کتابی تکرار می شود تا جا بیفتد. من فکر می کنم فقط یک اشتباه وجود دارد که آدم ها در طول تاریخ و به شکل های مختلف تکرارش کرده اند. به نظر من؛ تنها اشتباه دنیا این است که سهم خودت را در چیزی که می خواهی نبینی؛ بنشینی و صندلیت را عقب بدهی و فکر کنی اگر بخواهی بشود لابد می شود دیگر! اشتباه یعنی سهم پدر و مادر و معلم و دوست و آشنا و حتی خدا را در رسیدن به چیزی که می خواهی ببینی؛ سهم خودت را نه. این طوری می شود که ممکن است به جایی برسی که جز اعتراف به اشتباه تاریخی چاره ای نداشته باشی و نه تنها تنها مقصر؛ که تنها متضرر قضیه هم خودت باشی.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر